Człowiek rodzi się z zaprogramowaną umiejętnością nauki języka. I to niekoniecznie języka ojczystego – może to być dowolny język. Noworodek z Polski tak samo łatwo przyswoi sobie język polski, co mandaryński czy angielski. Tu pierwsza wskazówka dla Was, rodziców: jeśli oboje porozumiewacie się w języku angielskim, nic nie stoi na przeszkodzie, byście od początku życia Waszego maluszka mówili do niego także w tym języku. Dziecko uczy się niejako mimochodem, naturalnie zapamiętując brzmienie słów. Taka nauka przynosi ogromne korzyści: dziecko uczy się w pełnej miłości atmosferze rodzinnej szybko i bezstresowo, a język obcy – staje się równoważny z ojczystym. To doskonały start.

Jeśli jednak nie mówicie po angielsku lub zwyczajnie nie przyszło Wam do głowy, żeby zacząć naukę od okresu niemowlęcego – nic straconego. Obecnie wiele przedszkoli wprowadza do swej podstawy programowej naukę angielskiego. Przedszkolaki uczą się w grupie rówieśniczej równie dobrze, co w domu. Obecność dobrze znanych z przedszkola kolegów i koleżanek niweluje obawę przed nieznanym, a wesołe piosenki i nauka wierszyków pozwolą na zapamiętanie słówek i zwrotów nawet najbardziej roztrzepanemu trzylatkowi. I to właśnie istota nauki angielskiego dla maluchów – nauka poprzez zabawę. Pamiętajcie, by w domu próbować „przepytywać” malucha ze słówek – pamięć dziecka jest krótka, zdobyta wiedza wymaga więc ciągłego przypominania. Śpiewajcie więc razem piosenki i nazywajcie domowe przedmioty, zwierzęta, a nawet uczucia.

Jeśli w Waszym przedszkolu nie ma zajęć z języka angielskiego – zapiszcie malucha na kurs odpowiedni do jego grupy wiekowej. Warto nie zaprzepaścić naturalnej chęci do nauki – siedmiolatek rozpoczynający naukę języka angielskiego w szkole nie będzie miał już tak łatwego startu.Czy